ofise dönüş

tabi zor oldu aklım bebeklerde...

buranın bebe geleneği de tuhaf:
bildiğimiz etimeğin (beschuit) üstüne mis gibi tereyağını sürüyorsun, sonra...
sonrasi biraz tuhaf, anasonlu şeker serpiştiriyorsun, şaşılacak şey.
bu şekerler de bebe tantanası için "özel": muisjes.
bebe kizsa pembe beyaz, oglansa mavi beyaz oluyorlar, boyle minik minik, top top bi yigin seker.

ben incir çuvalının defterini, tereyağı almayarak dürmüşüm, gerisini de %50 oranınd az almisim. bu olay yarina kaldi yani.

gun boyunca eliften az beslendiklerini ve kuskustuklarını işitince, ister istemez endiselendim. megerse tam olarak beslenmisler, elif sadece siseden beslenme sutununa bakiyormus. bir beslenmede 7 -ki sonda kolonunda 23 yaziyor, hedef 30, diger beslenmede 0 -ki sonda kolonunda 30 yaziyor) yani elifcik 7 sanmış ama meğer 60mış o iki beslenme. ustelik bugunku kusma olaylari da 3-5 ml arası bir istifraya mukabilmis. biz beslenmenin tamami gitti saniyorduk.

oglumun gozlerinin alti yanmis solaryumda yatmaktan. annesi onu koklarken kendinden geciyor. ben daha koklayamadim bebelerimi. hep agzimda maske var, oksuruyorum, tiksiriyorum.

kizim elimdeydi 30-40 dakika bugun. altini degistirmeye yardim ettim, poposundan atesine baktim. kucagimda diyecegim buyunce, ama bu aralar elimde. butun biberonunu cayır cayır içti, babasını sevindirdi. ilk yanina gittigimizde sesimizi duyunca uyanmaya calismasini gorecektiniz. kaslari taa nerelere kalkiyordu, ama goz kapaklari kalkamiyordu, cok komikti.

elifi persembe cikarmaktan bahsediyorlar. sonrasini sakin sakin dusunuyoruz, degerlendiriyoruz. amerikada hastaneden 4. gunde cikarilan bir arkadas hikayesi duyduk, en azindan oyle olmadi diyoruz.