wireless lale

günün haberi, lalemin kandaki oksijen seviyesini izleyen son monitörünü de sökmeye karar vermişler. bu durumda çocuklara bağlı tek plastik burunlarındaki sonda olacak. hala ikisi de nadiren bütün bir öğünü ağızdan bitirebiliyorlar. ancak anladığım kadarıyla vücut ısısını daha başarılı bir şekilde koruyabiliyorlar artık. lalenin yatağına iki gündür kruik (termofor olarak kullanılan alüminyum şişe) koymadıklarını görüyorum.

bu sabah banyo sırası alideydi. ali uykulu olduğu zaman banyoda bile gözünü açmadan outing seansını tamamlayabiliyor. iki gündür ise biraz gergin görüyorum oğlumu. dün hastaneye vardığımda kendisinden daha önce duymadığım gürlükte bir sesle cayır cayır ağlıyordu. karnı acıkmış meğerse. alinin insanın yüreğini dağlayan, çok içten bir ağlaması var. bugün banyoda o acıklı yüz ifadesini takınmak üzereydi ki ağlamasını engelleyeyim derken panikleyip çocuğu hızla küvetten çıkardım. tabii ki korkup ağlamaya başladı hemen. kendisi 2540 gram olmuş; yanakları iki yana doğru genleşiyor, gıdısı sarkmaya, bacaklarına bol gelen derisi dolgunlaşmaya başlıyor. bu kadar minik kütlelerde 20-30 gramlık değişiklikler bile rahatlıkla fark edilebiliyor.

hastane çıkışında annemi kısaca munt plein ve bloemenmarkt civarında dolaştırıp patat yedirdim. turistik faaliyetlerimize ilerleyen günlerde devam etmeye çalışacağız.

bu arada gündüz uykusu uyumamla ilgili konuya açıklık getireyim. sıkıntıdan çatlıyor olmama rağmen hastanede bir gün bile uyuyamadım gündüz uykusu. henüz bebek sahibi olmanın fiziksel zorluklarını yaşamaya başlamadık. yine de gecede iki kez süt sağmak için uyanmam gerekiyor. bu da belli bir tahribat yaratıyor bünyede.