ciftetelli

gecen hafta sonu 4 kisilik cekirdek aile olarak ilk misafirligimize gittik.

biryere tramvayla gitme konusunda cok istekliydim. eninde sonunda yapmamiz gereken birsey ve ilk denemede muhakkak bulunmak istiyordum, becerebilip beceremeyecegimizi cok merak ediyordum. bebek arabasini kurup yola dokulduk. Az otedeki bir koprude bir kaza oldugu icin tramvaylarin ikinci bir emire kadar iptal oldugunu ancak durakta ogrendik. sonucta "station" bir taksi cagirarak hedefimize ulastik, zira bebek arabamiz "manda kasa" tabir edilen mersedeslerin bagajina bile sigmiyor. <- simdiden istanbul havaalaninda ne edecegimizi dusunmeye basladim. -> sonucta berkaylarda cok tatli bir 3 saat gecirdik (su an icin bebeklerimizin bir dongusu 3 saat, biz de simdilik bu sureden uzun bir ise kalkismiyoruz). biz goksenin leziz kisirindan yedik, cocuklar evden getirip orada hazirladigimiz mamadan yediler. alt degistirme seansini atladigimizi goz ardi edersek 4-4luk bir "dongu"ydu. (yanimizda alt degisimi icin gerekebilecek hersey vardi, sadece cocuklarin altinda yeteri kadar "koku" yoktu).

gectgimiz hafta icinde isyerimizde expat / yerli ayrimina son verilmesine karar verilmis. bunun bebekleri ilgilendiren kismi, 2007de toplam 28 gun iznim olacak. (bu ulkede yilda toplam 5 isgununun tatil oldugunu hatirlatmak isterim) gercekten de cok daha fazla evde olmak istiyorum bu ara.

ancak gectigimiz haftanin esas olayi yeni edinfigimiz cesitli oyuncaklar...
oncelikler errol kuzenin tavsiyesi olan "salincak" mevzuu ile ilgilendik. yine kiralama yoluna gittim, bu isin ekonomik olarak oldukca mantikli oldugunu dusunuyorum. salincagimiz zemberekli. Aletin herhangi bir elektrik temasi olmamasi bence cok hos. zemberegini saglam kurdugunuzda. yarim saata yakin salliyor. iki bebenin de salincakti ilk seferleri gormeye degerdi.

bebekleri ustune koyar koymaz uyuduklarini falan soyleyemem, ama cogu zaman yardimci oldugunu soylebilirim.

fakat kanguru icin ayni seyi soyleyemem.
kanguruyu, parca basi 20 yuro daha ucuz diye almanyadan getirttik. bu yuzden yolda 5 gun gecti, ben cok sabirsizlandim. ancak bu kadar memnun kalacagimi bilsem, dogumdan once alirmisiz. cocuklar rahat ediyorlar, isiniyorlar. benim en sevdigim durus bu, bu arada, karnimin ustunde yatiyor, kafasi tam iman tahtamda....

ilk denedigimiz iki seferde de, nasil susturacagimizi bilemedigimizden ziril ziril gulmeye basladigimiz bir durumdan, 15 saniye icinde uyku durumuna gectiler. biz de bu durumu turk usulu kutladik.
(aslinda tam da bu fotografi cektigimiz anda, ali ancak boyle yapinca susuyordu. ama bu urunle ilgili olarak genel hissiyatimiz "gobek atimlik" olusudur.)