Kurudan ayrılanı süt kapar

evde kalin bir yorgunluk hakim. yorgunluk sersemligin habercisi.

gecen hafta planlanmis bir calistay (workshop) icin gecen gun frankfurt ofise gittim.
ofiste beni karsilayacak arkadasim geldi ve "hayirdir, nicin geldin?" diye sordu.
hmmmm. "bir calistayimiz olacakti" dedim titreyen bir sesle. haftayaymis a dostlar! sen kalk, ulke degistir!

bu aralar, bebeklerin yataklarini ayirdik. muhakkak bir yaygara kopuyor, bu sayede muhakkak 2 yaygara kopmasini engellemis oluyoruz. dolayisiyla bebeklerden biri bizimle, biri sevim anneyle ayni odada kalmis oluyor. gecen aksam (aslinda sabah demek lazim) elif kendine dusen bebegin aglama sesiyle uyanip, bebegi sevim anneye teslim eder ve sut hazirlama isine koyulur. biraz sonra sevim anne elife yaklasip, "daha bir saat once icmediler mi, bir sonraki seansa iki saat yok mu?" diye sorunca, elifin saatten haberi olmadigi, aglama sesinden beri otomatik pilotta oldugu ortaya cikar.

yazimizin basligi da, boyle bir "saman-kafa" aninda bendenizin "suruden ayrilani kurt kapar" atasozunu ifade etmeye calisirken kurdugum cumleden olusmaktadir. biz cok gulduk de...