excuse
fotolar yine gecikti. nerdeyse frekansimiz 10 gunde bire dustu.
bu aralar, lale annesini cok dertlendiriyor. cok uyuyor. 20 saat uyudugu gun de oluyor, 17 saat uydugu gun de. ama normal sayilan 15 saatin gerektirdigi 9 uyanik saati bir gun icinde bir arada gorebilmis degiliz. ustelik, daha da cok siddetle, lale sut birakir oldu. siddet derken, siddetli kasilmalar, cirpinislarla son bulan bir besleme ritueline alisiyoruz diyebilirim. sut iadesi cok yeni birey degil; yeni kilosuna gore ayarlama yapmadan once bile, lale gunde 30-40cc birakiyordu. bu miktar, uykulu gunler surecinde 70-80cc ye kadar yukseldi. yine de, yalniz son hafta icinde 190 gram aldigi icin doktor endiselenmmiyor. bundan sonra da haftada bir kilosunu olcmeye karar verdik. sonucta dogum sirasindaki 12 dakika, bugunlerde tamamen kaybolmus oldugu tahmin edilen siyah benek gibi seyler (haddinden fazla mi pimpirikliyiz?) aklimiza geldikce tedirgin oluyoruz.
boyle gunlerde fotograf cekmek hic aklimiza gelmiyor.
dedi koray @ 11:41 PM
1 not alinmis:
pimpiriklilik zamanla yerini "aman da ne şanslıyım, ne kadar uzun uyuyor" a bırakınca ayrıcalıklı bebek sahibi olduğunun bir kez daha farkına varıp değmeyin keyfimize demeye başlıyoruz:) deneyimle sabittir bu da:) Bizim parmak çocuk da aylarca uyudu. Hala da uyuyor:) ve ben artık uyusun da büyüsüne inanıyorum:) akşam 7'de yatırıp sabah 8-9'da zorla kaldırdığımı bilirim:)
Yorum Gönder
<< Home