sutten agzi yanan lale

lale bugun boven ij'da kontrolden gecti. yuzde ucluk egrinin ustune denk gelmesi icin doktor biraz kasiyor gibime geliyor ama yapacak birsey yok. bizi ciddiye alin diye haykirsak bile durumun degismeyecegi asikar. haftada 70 gramlik kilo artisini yeterli buluyor doktor (gun itibariyle 5310 gram). bir de donup bana "sen de ufak tefeksin" dedi. evet ama ben mamami yiyormusum, bu genetik bir durum demedim. gelecek haftaki genel kontrolden sonra hastane degistirmeyi dusunuyoruz, dondugumuzde belki yeni bir doktorumuz olur. aklima takilan tek sey, yeni doktordan ilac alip alamayacagimiz. simdiki doktorumuz ilac icin fazla ugrastirmiyordu bizi.

pediyatrik muayeneden once logopedie ile randevumuz vardi. kadina derdimizi anlattik. o da bize "yarim saatte icmedigini birakin, icmesin" dedi. kimseye anlatamiyoruz ki biz bu ugrastigimiz kadar ugrasmasak lale o 70 grami da alamayacak. bir ogunu ac gecirmesi onun icin birseyi degistirmiyor. eger o gun yeme modunda degilse ertesi ogunu de bos gecebiliyor, ve yine bu bir sonrakinde biberonunu silip supurecegi anlamina gelmiyor.

herneyse, sinirlenmemeliyim.

yine de lale logopedie'nin ofisinde biberonunu neredeyse teklemeden bitirerek eminim bu alanda varolan bir murphy kanununu kendince bir kez daha ispatladi. (tamire goturdugumuz televizyonlar da tamircide piril piril calisirdi boyle) bir de guzel kaka yapti.

lalenin mutsuzluk ifadesini yazmak icin basladim aslinda bu posta. herhangi bir durumdan memnun olmadigini, sag eliyle onune gelen herhangi bir yuzeye ritmik bicimde pat pat vurarak anlatmaya calisiyor. bunu yaparken giki da cikmiyor. sessiz bir protesto bicimi...