2579

kalbimden kus ucusu uzakligimizin kilometre cinsinden degeri.

bebucukler buyuk anneanneyle tanisti. meric teyzelerde kucaktan kucaga gezindiler. kerem ince uzun parmaklariyla onlari yanaklarindan sevdi. cem amca ali'yi kucaginda pispislayarak uyuttu.

sedef teyzelerinin (sedef'e de teyze demek bana bir tuhaf geldi ama neyse) taa istanbuldan tasiyip getirdigi park yataklarda yatiyorlar, ana kucaginda oturup pusetlerde geziyorlar. lale uzun zamandir oldugu gibi benimle, ali de babaanne ve dedenin odasinda uyuyor.

ali burada cok uyumaya basladi. biberonlarini bitiremez, mama saatlerinde acikmaz oldu. gunlerce sarhos gibiydi. mahalle doktoruna goturduk, "biseyi yok, iklime adapte oluyordur" dedi. bu arada o da lale de har har oksurduler gunlerce. sonra dun ali'nin gozleri davul gibi olup, atesi 38'e cikip huysuzlugu tavana vurunca doktoru aradim. pazar gunu bir doktora zart diye cep telefonundan ulasabilme luksunu ozlemisim. herneyse, doktor iklim degisikligine bagli sogukalginligi teshisi koyup, bir (peditus) surup verdi. laleyi kusturan siddetteki oksuruklerini kuru havaya bagladigimizdan hulusi dede eve bir humidifier aldi. gercekten de daha iyi oldular. ama bugun konjuktivit laleye de gecti.

lale gene icebilecegi minimum miktari icerek yasamaya calisiyor. yemek saatleri yipratici. alinin doktorundan gelen oneri kalori acigini kapatmak icin mamasina bir caykasigi sivi yag koymak. onumuzdeki uc gun doktorlarla gorusecegiz. bakalim daha neler duyacagiz...