ankarada gunler
herseyden once yasemin bizleri senlendirdi, derdimize ve keyfimize ortak oldu. cem'i goremedik bu kez ama seneye kesin birseyler yapmaya karar verdik.

ankaradaki tek ziyaretcimiz yasemin degildi elbet, oya da bir yolunu bulup, 'koriko'nun bebeklerini ziyarete geldi.

ikizler yavas yavas birbirlerinin daha cok ayirdina variyorlar.

ali gunde bir kere kati mamaya dogru ilerliyor.

ankarada bahce icinde evi ne kadar cok ozledigimizi fark ettik.

ali laleyle dis kasiyor.

ya da her ne bulursa onunla.

lalemiz minik, kendisi bir sepette uyuyor.

gozleri mahmur, huzunlu.

alinin hali hep daha coskulu.

ama daha emeklemeye yolu var.

akcaydan ankaraya gecmeden evel izmirde soluklandik.

3 not alinmis:
Kocakafa Ali'cim ile guzel yuzlu Lale'cim. Turkiye cok yaramis, ne guzel buyumusler. Insallah keyifler hep yerindedir, resimleri cok sevdim, Yasemin'in blogundaki hikayenize bayildim.
ankaradaki fotolardaki tek eksik gibi hissetmeye basladim kendimi.. amsterdam'a gideyim, gorursunuz siz, kucagimdan birakmayacagim!! kiskanc diyorsaniz kiskanc da olurum! Ozledim valla..
bu arada lale'nin ifadesinin "kucuk emrah" ifadesi olduguna karar verdim ben :) kiyamam ben ona!
küçük emrah mıı? aa bak hiç gelmezdi aklıma ama doğru, an geliyor lale emrah oluyor :)
Yorum Gönder
<< Home