allerbeste freunden

nasilsa yapisik ikiz olan bir kedi ve bir kopegin maceralarini anlatan catdog korayla benim sevdigimiz ve istanbuldayken izledigimiz bir cizgifilmdi. turkce seslendirmesinde birbirine kedis ve kopus diye seslenen bu hayvanciklar zit karakterleri nedeniyle surekli birbirleriyle catisirlar, yine de birbirlerinden ayri duramazlardi. (yapisik ikiz nasil ayrilir derseniz, kedisle kopus birbirlerine kusup evi terk ettiklerinde biri sehrin bir ucuna biri obur ucuna gidecek kadar uzardi vucutlari)

koray cocuklar dogdugunda ilk hediyeleri olarak hastaneye minik bir oyuncak kedi ve ayni boyda bir kopek getirdiginden beri ben de onlara kedis ve kopus diyorum. kedis, bence kizlar kedileri daha cok sevdigi icin laleye, kopus de dogal olarak aliye gitti. yasamlarinin ilk haftasindan itibaren onlarin "yatak hayvanlari" oldular. ilk gun koray penguen veya zurafa yerine bu klise hayvanlari getirdigi icin biraz hayalkirikligina ugradiysam da, zamanla gordum ki cocuklarin kisiliklerine uygun secimler oldu kedisle kopus. ali kopusune cok bagli, elinde o olmadan uyumaz, uyuyacagi zaman yatakta onu arayip bulur mutlaka. lale ise kedisinin farkina vardigi gunler ona biraz sefkat gosterdiyse de, sanirim ankara'da bir ogununu uzerine cikarttigindan beri o yokmus gibi davraniyor.

gecenlerde bu el kadar hayvanciklarin artik bizim bebeler icin kucuk olduguna kanaat getirip knuffel arayisina ciktim. knuffel hollandacada bir bebegin sarilabilecegi hayvancik demek oluyor. herneyse, mudavimi oldugumuz ahsap oyuncakcida su ayicigi ve bakir renkli arkadasini gordugum anda bunlar bizim cocuklarin olmali dedim. internetten daha ucuza bulur muyum diye bir arastirma yaptigimda koklu bir oyuncak firmasi tarihcesiyle karsilastim. cocuk felci yuzunden mahkum oldugu tekerlekli sandalyesinde oyuncak tasarlayip yapan margarete steiff'in ve dunyanin ilk "teddybear"ini yaptigi sanilan kuzeni richard'in hikayelerini okudum. ve fakat bu ayiciklari daha ucuza satan bir yer bulamadim. hatta ve hatta bazi edisyonlarin yuzlerce euro gibi fiyatlara satildigini, remake'lerin koleksiyonerler tarafindan toplandigini gorunce, dedim gidip alayim, 50 yil sonraya bir yatirim olur. flog it'te boyle bir ayicigin acayip bir fiyata satildigini hatirliyorum, belki de steiff'ti, cunku internette rastladiklarima benziyordu. o zaman eski ve cirkin gorundugunu dusunmustum, nitekim kullanilmis ve yipranmisti. ama simdi ilk tasarimlarin tiplerinin boyle oldugunu biliyorum. pek de sevimli sayilmazlar; bu yuzden de cok sevdim onlari, gulumser suratli fosforlu yesil tavsanlar gibi sirinlik taslamadiklari icin. cok param olsa alirdim.

herneyse, daha ucuzunu bulamadigim bu ayiciklari gidip ortalama 30'ar euro odeyerek aldim ama sonradan farkettim ki tuylu tuylu halleriyle elini attigi herseyi agzina sokmak isteyen ali icin pek de uygun degiller. oyuncaklarin yas sinirlarini arastirip o serinin 3 yas uzerine tavsiye edildigini ogrendim. ama bebicuklerin birer steiff'i olmasi gerektigi saplantisina da kapilmistim bir kere. ingilterede bir oyuncakcida bebek serisinden hosuma giden bir ayi ve bir fil buldum, oyuncakciyla bunlarin bebeklere uygunlugu hakkinda yazistik, onun da oglunun steiff ayisini emip durdugunu ogrendim ve siparisi verdim. henuz hangisinin kimin olacagina karar vermedim ama zaten bu karar bana ait olmayabilir. yeni yatak hayvanlarimiz gelince ikisine de ayri ayri onerecegim, bakalim kim neyi sececek.