ne alemdeyiz
sevgili isil sormus nasil gidiyor diye. halimizden dem vurayim istedim. kicimiz yer gormuyor a dostlar! neyse ki koray arada bir ise gitmiyor da aklimi kacirmamayi basariyorum. bugun aksamustu bir noktada koptu ve "yeterrr" diye haykirdi. ben ise bundan yaklasik yarim saat sonra artik istifa etmek istiyordum. kafamiz iyice sistiginde sokak kapisini acip (bizim evin kapisi direk sokaga aciliyor ya) kafamizi sisiren cocuk icin surrogate ana baba araniyor anonsu yapiyoruz.
dar zamanlarda beni kurtarir diye dusunup aldigim yurutece ali bugun ikinci kez oturdu ve ilk buyuk kazamizi atlattik. ustunde mermer bir plaka olan demirden kose sehpasini devirdi. gumburtuye altima doldurarak kostum mutfaktan, saskin saskin bakiyordu etrafina neyse ki. mermer bi yana, sehpanin ayaklari bi yana ucmustu. aslinda bela bi arac su yurutec, biliyorum, ama bazen viziltilar dayanilmaz oluyor.

1 not alinmis:
Elifcigim,
keske yakininizda olsak da yardimci olabilseydik.
Tek bebek bile bazen cok yorucu oluyor. İkizler, double the trouble ;)
Son fotograflariniz da harika.
Sevgiler ve bol sabir diliyorum size, bugünler de gececek.
Yorum Gönder
<< Home