homeopati

sanirim su anda uyuyor olmam gerekiyor. yani iyi fikirdi cocuklar sabah uykusundayken uyumak. ozellikle koray'in ise giderken beni defalarca "hadi cocuklar uyandi" diye durtmus oldugu dusunulurse. cocuklarla bioritmimizi uyumlulastirmaya calisiyorum oysa. ali mesela, bizim odada yattigi icin artik uyumlu davraniyor. sabahlari 10 dk'da bir kafasini kaldirip yerimizde miyiz diye kontrol eder, acliktan delirmedigi surece uyumaya calisir, sabri tukenirse karyola parmakliklari arasindan tombul elini uzatip yorganimi, sacimi basimi cekistirir. lale zaten yatakta kendi kendine hic birsey yapmadan, gikini dahi cikarmadan oyalanma rekortmeni bir cocuk. lalenin sabahlari kacta uyandigini bilen yok, onu sadece uyanik bulabiliyoruz.

herneyse, bugunku konumuz homeopati. yani benzer benzeri iyilestirir esasina dayali alternatif tip demeyelim, bence biraz buyuculuk, biraz kocakariciliktan ibaret olan bitkisel sifalandirma sistemi. duydugum kadariyla avrupa'da yaygin olarak basvurulan bir yontem. hollanda'da da bir suru homeopat varmis; bunlarin bir kismi tip egitimi almis, ev doktorlugu da yapan ciddi insanlar. burada agrikesici gibi birkac ivir zivir disinda her tur ilac receteyle verilebildigi icin homeopatik ilaclar almis yurumus vaziyette. her ezcanede, drugstore'da raflar dolusu homeopatik urunler bulmak mumkun. burun tikanikligindan alerjiye kadar turlu derde deva olduklari iddia ediliyor.

lalenin yeme bozuklugu icin gittigimiz terapi grubundaki bir anne bir yasindaki kizini bir homeopata goturup aldigi ilac ise yaramaya baslayinca ben de laleyi boyle bir yere goturmeye karar verdim. denemekten ne zarar gelecekti ki? sigortamizin bir olcude karsilama ihtimali de vardi. gruptaki kadinin gittigi, baska bir sehirde bulunan homeopat doktora gitmek yerine eve yakin bir yer sectim. son derece duzgun bir saglik merkeziydi. adamimiz da kafasinda tuy olan bir kizilderili filan degildi zaten. bir saat boyunca hamilelik, dogum ve lalenin yeme bozuklugunun nasil basladigina dair hikayemizi dinledikten sonra kararini verdi. "evet size birsey verecegim simdi" dedi. heyecanla "nedir" dedim. "natrium muriaticum" dedi. bu son derece havali ismin aslinda sofra tuzu oldugunu onceki gece tesadufen ogrenmis olan ben, adam beni karacahil sanmasin diye bu bilgimi kendisiyle de paylastim. "ja ja, aslinda tuz. bu hastanin bozulmus olan dengelerini yerine getirir. biz iyilesmeyi hastanin kendisinin yapacagina inaniriz" diyerek tuzun ise yaramamasi ihtimaline karsin kendini de garantiye aldiktan sonra uc adet tuz zerrecigini elmas sayar gibi dikkatle sayip bir kapsule koydu. eve geldikten sonra dusunmeye basladim, laleye hicbir yarari olmayacagina inandigim bu zerrecikleri kullanmali miyim diye. sonra lalenin istahi son 6 ayin en dusuk seviyelerine inince kaybedecek neyim var ki dedim ve uc gece ustuste bu tuz zerreciklerini uyurken lalenin agzinin icine itekledim. uykusunda bile yarim milimetre capindaki tuz zerrecigini tukurmeyi basarip olayi karanligin icinde sessiz bir mucadeleye donusturen kizima burdan mansiyon opucukleri yolluyorum. lale insallah buyuyup bunlari okuyabilirsin.

tabii ki lalede en ufak bir degisiklik olmadi. hatta homeopatik ilaclarin calisma prensibine gore baslarda gozlenmesi gereken kotulesme de yok ortada. sonucta sehirdisi filan demeyip hic degilse bir referansi olan adama gitmeye karar verdim. zira bu arada gruptaki kizin yeme problemi kalmadi. resmen bitti. her hafta biraz daha buyuyup gelistigini goruyoruz. annesi "artik herseyi yiyor, bu bir tesaduf olamaz" diyor.