fecii bir dis cikarma (kopek disi) donemini ardimizda birakiyoruz. aslinda emin degilim ardimizda biraktigimizdan, cunku ayni anda agizlarda burunlarda, dil ve damagin kus ucmaz kervan gecmez yerlerinde ucuklar patlak verdi. ali sebze meyve yemez, lale hic birsey yemez oldu. gunlerce cizirdadilar, uyumak bilmediler. ve sonunda ucuklar kayboldu. cizirtilar kesildi. alinin istahinin masallah muhtesem bir donusu oldu. lale de ufak tefek biseyler kabul etmeye basladi. ve yine ben bu acili surecte zihinlerinin buyudugune kani oldum. sanki cok daha fazla seyi anliyorlar, konusmak icin biraz daha cabaliyorlar, iletisim kurmak onlari heyecanlandiriyor. ali buyuk insan gibi tripler atiyor, lale o gun giymek istedigi ayakkabiyi seciyor. "ayakkabin nerde" dedigimde bulup getiriyor. ya da ben hepten usuttum, gunduz dusleri goruyorum.

*ali biraz sertce hayir denince 'aglamali miyim' diyen gozlerini gozlerime dikip ben bir tepki verinceye kadar kirpmadan, kipirdamadan bakiyor.
*biraz daha sertce hayir denince kafasini bir tarafa kirip dudaklarini bukerek bir sure yere bakiyor. bu sefer yuzume hiiic bakmiyor.
*daha da sert cikisirsam aglamaksizin hickirmaya basliyor ama gozyaslarini tutma cabasi icler acisi.
*lale peynire "miymi" diyor.
*"hayir" veya "olmaz" dedigimde gulerek ve cik cik yaparak parmagini salliyor.
*ali orta parmagini isaret parmagi sandigi icin bu hareketi orta parmak sallayarak yapiyor.