kirmizi dotlu maymunun izinde

bi laf ettik arkasinda durmamiz lazim. gecen hafta hollandalilar isa hazretlerinin kirkini yadederken biz cocuklarla maymun pesinde kosuyorduk. yani hayvanat bahcesine gittik ilk kez. olay spektakuler bi hadise olma potansiyeline sahip bi olayken, koray fotograf makinasinin pilini sarjda, ben en sevdigimiz hayvanlar kitabimizi evde unuttugum icin bir parca golgelendi. dahasi tepemizde dolasan kara bulutlar bes dakikada bir pitir pitir yagmur attirdigi icin gun boyu soylendim. ama tabii ki aylardir sabirsizliktan oluyoduk cocuklari hayvanat bahcesine goturmek icin, bu bizim cocuklarla beraber katildigimiz ilk atraksiyoundu, sirf bu yuzden bile bahse deger. ayrica gordugumuz turlu cesitli mahlukatin kaptan kusto cocuklari olan bizleri de cok etkiledigini belirtmek lazim. ben galiba bir kez gittim hayvanat bahcesine, gulhane'ye, hicbir sey hatirlamiyorum diye acip sozluge baktim, zaten hatirlanacak birsey yokmus. o yuzden rahatlikla ben de ilk defa gittim diyebilirim.

herneyse, yagmurdan kacacaz diye zamanimizin buyuk bi bolumunu akvaryumda, cocuklara dikdortgen camlarin arkasinda yuzen baliklarin beybi tivi olmadigini anlatmaya calisarak gecirdik. lale biraz mutsuzdu, hastalaniyor sanirim gene, o yuzden anladi mi emin degilim. ama ali irice baliklarin oldugu bolumde tirsti, cikmak icin huysuzlandi, bu yuzden onun biseylerin farkinda oldugunu dusunuyoruz. lale icin ozel olarak fil barinagini ziyaret ettik ve o sirada bahceleri temizlenmekte oldugundan daracik dort duvar arasinda hapsolmus fillerin stresi yuregimizi sizlatti. bir alay aslan vardi sonra, aslan bu aralarin favori hayvani cunku ses cikararak taklit edilebiliyor. ali de lale de aslan yap dedigimde ne oldugunu hatirlayabilirlerse pencelerini one dogru savurup vrowww yapiyorlar. keza gorili gogsumu yumruklayarak bam bam bam diye tanittigim icin ali oradaki gorillerden de ayni performansi bekledi. bi tane hasmetli goril abi ve sirtinda bebegiyle citkirildim (!) esinin burnumuzun dibinden salinip gecisini aliye gosterebilmek cok zevkliydi. kirmizi dotlu maymunlarin orda viyk viyk diye ciglik atip ziplayarak iki saskin bebege maymun anlatmaya calisan sacma kadin bendim. kirmizi ibislerin kafesinin onunde durup laleye "tu! tu!" (kus! kus!) dedirttik. iki bucuk uc saat sonunda ayaklarimizin acisina ve hepten huysuzlanan cocuklarimiza yeter deyip deniz aslanlariyla bocukleri baska bi gune biraktik ve uzun bir yoldan eve donduk. o gunden beri bi daha ne zaman gitsek diye dusunuyorum.