lale bugun kismen daha az oksurdu. allahim nolur neyse geciyor olsun. yarin sabah doktor randevumuz var. hic degilse cigerlerini bi dinlesinler.

kresteki leidster hanneke lale hooikoorts olabilir dedi. telefonda once tokezledim, "yok hic atesi yok" filan dedim. sonra aydim hay fever demek istedigine. hay fivir be! neyse bugun cocuklari krese almaya gittigimde manzara aynen soyleydi (keske bir fotograf makinasi olsaydi): lale disarda betona oturmus hanneke ona mama yediriyor. lale'nin surati komurcu ciragi mi desem, baca temizleyici cocuk mu desem toz toprak, kurumus sumuk, mama karisimi komple bir maskeyle kapli. kafami bi kaldirdim, seke seke ali geliyor kum havuzunun ordan. iki gundur cocuklari opecez derken yuttugumuz kumun haddi hesabi yok, umarim bu kumlar onlara da girdigi gibi kolayca cikiyordur. herneyse, ali kafasini kuma gommus belli ki. surat nasilsa simsiyah is icinde. ikisinin de elleri, tirnaklarinin ici filan kapkara. sabah giydirdigim sifir yazlik kiyafetler (burda yaz olmadigi icin gelen yazlik kiyafetlerin bir kismi hic giyilmeden giyilemeyecek kadar kuculdu, simdi kalanlara kastira kastira sokmaya calisiyorum cocuklari) tam bir omo reklami, kaynaklarini tahayyul edemedigim lekelerle kapli. herneyse, lale hanneke'yi seviyor. nasil gulucukler atiyor, nasil isveleniyor belli degil. hanneke de lale cok esprili ali cok ciddi dedi. halbuki ali evin kikirigidir. o kadar komik kikirdiyor ki bazen karsilikli kopuyoruz ortada birsey yokken.