bebeden aşka

benim yazilarim pek tutulmaz ama...

birinci bap:bebe(ler)

elifin basina gelen gecende benim basima da geldi.  kreste kucuk bebekler agladiklarinda, ablalardan once bizimkiler mudahele ediyorlar.  ya guluyorlar, ya emzigini buluyorlar. bebeyi de susturuyorlar.  ablanin dibi dustu, kendisine iade ettim.

artik ayrilirken ve kavusanda aglama seanslari bitti.  bir heyecan, bir nese hakim iki ana da.  kres olayi cok mantikliymis.  3 aydan itibareni bile mantikliymis.  hem belki oyle yapsaydik, besleme problemi bile olmayacakti.  monkey see, monkey do, kim bilebilir?

bu aralar aksamlari cocuklari goremedigim oluyor.  bu geceler cok tuhaf hisler hissediyorum.
gercekten, en cok "asik olma" donemine benziyor.

ikinci bap: aşk

bir de bunu kesfettim.
insanlar "evlilik aski olduruyor" derken abesle iştigal ediyorlar.

uzakdogu dilleri yapisal olarak cok farkli oldugu icin felsefeleri de cok farkli.
bu dillerde, mantiken cevabi olamayacak olan "elimi acinca, yumruguma ne olur" (hicbirsey yok olmaz) tipi bir soru anlamsiz olacagi icin kurulamiyor: "elimi acinca, kapali olan elime ne olur" gibi bir durum var.  "evlilik aski olduruyor"da da ayni problem var.

insanlar "ask" ile "asik olma" arasindaki farki karistiriyorlar.
beyin, surekli gelen sinyallere alisip, onlari filtrelemek zorunda.
yoksa istanbulda yasayan insanlarin gurultu yuzunden delirmesi gerekirdi.
ya da guzelim izmir 10 sene once kokudan bosaltilabilirdi.
beyin bunu yapmali.

o yuzden "asik olma" durumundaki beyin aktivitesi, evlilik gibi bir muesseseye donustugunde artik degismis oluyor.  asik olunca, asik olma durumu bitmis oluyor.  ask'a da hicbir sey olmuyor.

Blogged with the Flock Browser