bugun uyanir uyanmaz berbere gittim. saclarim er kisaliginda kesmeyi secti berberim. ben berbere hicbir beklenti icinde gitmem. bu yuzden hic duskirikligim olmadi. kisa kesti, ama koku bende.
sonra ali'mi kanguru keseme koyup, tuttum 1 numarali tramvayin yolunu. 5 dk'lik yol boyunca, optum kokladim, bakistik. tramvayin ilk 3-4 duraginda, ali'nin gozu disarda seyahat ettik. sonra uyudu. indik, 2 dk otobus duragina yuruduk, 7 dk otobus bekledik. hep uyudu kerata. sonucata hastaneye vardigimizda hala melek gibi uyuyordu koynumda. inanilmaz bir his.
hastaneye girerken, cana yakin bir ihtiyar hollandali -neseli gununde olacak-, "anneyi ziyarete mi?" diye sordu tatli tatli. ben de cok tatli bir moddaydim, koynumda melegimle. "yok," dedim "ikizi hastanede, bugun ona biz eslik edecegiz". biraz burkuldu once amcanin surati, ama sonra benim ifadem, ali'nin ifadesi, o da gulerek veda etti bize.
kizim acikip aglamaya basladigindan, planlanan saatinden 1 saat once beslenmeye baslamisti. ben aliyi kangurudan cikarip da yatirir yatirmaz, laleyi ben devraldim. 100 ml'sini bir seferde bitirmedi. (her seferde icdigi rakamin aslinda prtalama 120 olmasi lazim, ama 100 ml bizi idare eder.) artakalani 20 dk sonra lopur lopur mideye indirdi. ustelik bir sonraki beslemesine de erken uyandi, demek ki 100 yetmiyor, iyi haber. o 100 ml'yi, bu sefer nefes almadan icti. laleyi bugun uzunca bir aradan sonra tekrar tikir tikir icerken gordum. ama boyle bir gunun arkasindan herseyin degistigini de gordugumden, cok rahatlamis falan degilim. ama sonucta
-lale alti besleme temposuna donmus ve
-icmesi gereken minumum 600'un altina inmemis,
-iki gundur ustuste kaka yapmis (ki biri bana bebeginin sictigina sevindigin gunler olacak dediydi, selam ederim kendine).
lale sali gunu eve gelecek gibi gozukuyor.
bu arada, logopedia denilen ve daha ingilizcesinin ne oldugunu bulamadigim bir bilimin doktoru (ya da uzmanligin uzmani) lalemizi muayne etti. hemsireler ve lalenin doktoru, kizimizin biberonun memesiyle bogustugunu gorduklerinde bir dil davranisi bozuklugu olabilecegini dusunmusler. bu doktor, konusma zorlugu ceken cocuklarla calisiyor. kendi ilimi acisindan herseyin normal oldugunu soylemis. kendisinin de cocuk sahibi olduktan ogrendigi bir bilgisi varmis. bebicukler 3 ay civarinda emme refleksini kaybeder, bilincle emmeye baslarlarmis. kimi bebicuk bu gecis sirasinda zorlanirmis.
lale 600un altina dusmedigine ve mantikli bir aciklamaya kavustuguma gore, biraz rahatladigimi kabul ediyorum.
lale'nin losec denen, reflu'nun sebep oldugu kasilmanin acilarini dindiren ilacini 3 gun once bir kontrollu deney cercevesinde kestiler. bugun biraz huysuz bir lale var boven ij'da. kucaginda keyifli ama yataginda hemen agliyordu. gece uykusu olacagi icin bu huysuzlugu yapma luksu olmayacak, ama gunduz mis gibi uyumak varken, hep ustumde iki buklum uyudu.
ali gercekten de laleye karsi anlayisli. sirasini ses cikarmadan bekliyor, cok acikmadigi zamanlarda acikinca sesini cikarmiyor.
bugun birlikte hosca vakit gecirdikleri bir yarim saatleri oldu. gercekten cok tatlilar.
Etiketler: ali, fotolar, lale
