su huznu bir dagitalim hele.

korayin amerikadan aysuya getirttigi flip adli mucize alette cesitli vidyolar var ama birinin oturup onlari internete koymasi lazim. o biri ben degilim, acikca ifade edeyim.

tipik bir hollandali gibi lafa girecek olursak "slecht weer!" havanin bizi eve hapsettigi, yagmurun dinmek bilmedigi gunler geldi. gunesin aksam 9'da battigi gunler daha dun gibi, simdi saat 7'de cocuklar sabah ezanini okurken hava karanlik. 10 gundur koray haric hepimiz salya sumuk hastayiz. tabi butun bunlar hepimizde bir miktar kaknemlik birikmesine, daha sonra da bu kaknemligin bicimsiz disavurumlarina sebep oluyor. neyse ki haftada uc gun ise gidip biraz kafami dinliyorum. valla hayatimda ilk kez sabah kalkip ise gitme fikri icime huzur dalgalari yayilmasina sebep oluyor. ne bicim anneysem!

halbusu bizi bu havalar mahfetmeden once soyle sabahlarimiz olmaya baslamisti. sabah 6:30 ezan okundu, kalk. cocuklara sut isit (yasemin erken kalkan cocuklara muezzin adini taktigi icin bu ezan da benim elime dolandi) cocuklara oyuncaklari satip yerde biraz daha uyuklamaya calis, basarisiz ol. sabah sabah sevimli bir surat takinip lego oyna. sonra cocuklari asagi indir, kahvalti ver. lale bi cop bisey yemesin, sinirlenme. kahvaltidan az sonra gunun ilk huysuzluklari baslasin, hoop cocuklari arabaya at kaydiraga gotur. kaydirak alinin dilinde kaylolo, lalenin dilinde kay-yak oluyo bu arada. ogle yemegi saatine kadar kah onlarla beraber kay, kah tezahurat yap, kah kucuk kulubede masanin etrafina oturup yerden topladiklari agac kabukcuklariyla oyna...

simdilerde cocuklari peuterspeelzaal dedikleri toplanip leidster gozetiminde oyun oynanan yerlerden birine kaydettirmeye calisiyorum. yani aslinda siraya girmeye calisiyoruz. bir yila kadar sira gelirse haftada 2-3 gun ikiser saatten oraya gidecekler.

konusma babinda cok fazla bir ilerleme yok. yeni sozcuklerden en sevdigim "blob", alinin bulut yorumu. bir de yagmur yagdigini gorunce panige kapilip yaamu yaamu diye havayi isaret etmeye basliyorlar. peynir "peyni", makarna "makina", ters "tevs" (kitaplari ve suluklari ters tuta tuta ogrendiler).

canım canım, ben senin amcanım

bugün ikizlerin dede tarafı için zor bir gündü.
babalarının amcaları aramızdan ayrıldı.

telefonda babama, ayrılanlar ve katılanlar konusunda zırvalamak dışında ne diyebilirdim ki?

ben kendi adıma bu blogu, ikizler için tutuyorum.
benim doğumumla ilgili böyle bir eser olsa, pamuklara sarar saklardım çünkü.
(a tipi ebeveyn yanılgısı)

bu yüzden şu sözüm direk onlara:
katılanlar olarak, ayrılanları merak etsinler, aile ağaçlarına sahip çıksınlar.

not:
bu yazıya adını veren tekerleme, kendimi bildim bileli (amcamın bilfiil derleyip, yerleştirdiği) dilimdedir ve kendimi bilmeye devam ettiğim sürece, orda mutlu mesut kalacaktır.

hayat hep aynı döngülerle dolu gibi duruyor.
ama öyle değil.
özdemir asaf ile kapıyoruz bu gün:

her gün, bir gün geçmeyor.

son sabah

tatil materyallerinden temali foto show.

videolar 2

kedilerle

babasini arayan cocuk

cool

babayla hasret giderme


<-- sirada: marmaris videolari iolacak, ya da video.google.com'da benim diger videolarimi gosteren kutucuktan seyredebilirsiniz -->

videoların yüklenmesını beklerken

yaz tatili 2008

ikizler anneleriyle beraber ilkin gebzeye gittiler.
burda 'anane', dede, dayı ve yenge ile özlem giderdiler.
babaları iki hafta sonra onlara katıldı.
bir hafta marmaris'te tatil yapıldı.
hala, 'babane', dede, 'ayo' (oya yerine) marmariste...
sonraki bir hafta istanbulda yad-ı şebabet...
yasemin, cemokan ve onur, alaadin ve lalezar ile bol bol oynadılar.
ikizlerin puseti çok sükse yaptı.
ben de herkese, 'e madonna da bunu kullanıyo tabiğ' dedim.

gebze videolarından başlıyorum, flip video'ya sevgiler.

bir koltukta iki karpuz

ikiz uykusu

lalem, mısır yiyor.

müzik saati


<- devam edecek ->