2009 @ Diemen
Utanc icinde farkettim, 2009da siftahım yok.
videolar pek yakinda
(yarin topuklu alçım ile iş hayatıma dönüyorum.)
ali ve lale'nin hayat öyküleri -bazi karakterler duzgun goruntulenmiyorsa, browser'inizin encoding ayarinda UTF-8 secmeyi unutmayin. bu secenegi, view menusunde bulabilirsiniz.
Utanc icinde farkettim, 2009da siftahım yok.
bizimkiler bikac gundur cumle kurma, daha dogrusu nesne tanimlamanin disinda yuklem kullanma egilimi gosteriyorlar. once ali basladi, alinin konusmasi karsisinda abartili bir heyecan sergiledigimizi goren lale de aliyi taklit etmeye basladi. simdilik alinin anlatmayi en sevdigi sey winkelcentrum'a gittigimizde bindigi su arabalar (hani krese gitigimizde kriz cikmasina sebep olan). durduk yerde basliyor "timsah bindik, fil bindik, aaba bindik, baska? hmmm... tavfan bindik..."
ali beyin vukuatlari sinir harbiyle bitmiyor bu ara. bi de ikide bir ogle uykusunu atlamaya basladi. iki de bir degil tabi, daha seyrek ama beni tedirgin edecek kadar iste. umarim bu ogle uykusunun bitecegi zamanlara yaklastigimiz anlamina gelmiyordur, zira sagduyulu bir buyugumun de tespit etmis oldugu gibi ne oluyorsa onlar uyurken oluyor. kendime ayirdigim bir avuc vakit o. bazen uyuyorum, bazen tembellik, bazen evin cesitli mecburiyetleriyle istigal ediyorum. yok yok, ogle uykusu bu kadar erken bitemez, olmaz. olamaz.
ali'nin vaziyeti hakkinda, bu yollardan gecmis yasemin'le meyllesmemizden ozel istek uzerine:
On Fri, Jan 9, 2009 at 12:03 AM, Elif Berk wrote:
ama sen 3.5 yas dedin yaa. ulen o saate kadar teror icinde mi yasicaz???
alinin sinirlenmesi degisebiliyo. bazen anlamli bazen anlamsiz (bence tabii) biseyler tutturup onu bize yaptiramadigi zaman iste yaptirincaya kadar agzimiza siciyo.
anlamsiz soyle. ilk vukuati bu ayrica: kresten aliyorum arkadaslari. bisiklete binicez. bu bikac kez elma dedi (hollandaca) ulan nerden cikti elma simdi, elma yemek mi istiyo, oglum yok yanimda eve gidelim evde vericem, yok istemiyo dinlemiyo ve orda koptu ilk kanira kanira. tabi burda kendi kafasinda aciklanabilir biseyler oluyo olabilir ama daha dogru durust konusmadiklari icin anlamiyoruz ki.
anlamlisi da soyle: krese gidicez taksiyle (bisikletin kilidi donmus acilmiyo) param yok evdeki bozuk paralari toparlamaya calisiyorum, bunlar da beni izliyolar. siz durun para alip geliyim araba icin dedim. dannnnn (kendi kendini ayagindan vurma efekti) onceki gun alisveris merkezinde bozuk parayla calisan arabalara binmisiz. ali bey oraya gidiyoruz sanmis. krese gittik. taksiden indik, arkadas dondu. araba? para? araba? para? para? derken kriz. bu araba para meselesi de bana sonradan dank etti. gerci orda herhangi bi aciklama yapsaydim anlamazdi, dinleyemezdi zaten de... bi de ustune kreste aglarken birakip gitmek zorunda kaldim diye icim icimi yedi.
lale boyle kontrolden cikmiyor. bazen o da dedigim dedik caldigim duduk oluyor ama nadiren. ve telkin/ikna edebiliyorum onu. henuz. ali de hemen hemen boyleydi iki hafta oncesine kadar gerci, o yuzden belki laleye de geleceklerdir. yine de ali kadar kotu yasamaz o diye dusunuyorum. ali cok daha emotionally expressive bi karakter. uc noktalar arasinda gidip gelebiliyor.
*coz coz coz makarna (ali sar sar makarayi soyluyor)
terrible two denen donemin, cocugun "hayir" deme ozgurlugunu sinama donemi olduguna inaniyorum. ancak kapsam nerde basliyor, bitiyor, emin degilim.