ailecek bir tatil

belcika pinkster

tatilden donmek ne zor is. ancak kafami toplayabiliyorum. hollandalilarin pinkster dedigi iki gunluk tatili firsat bilip uc ay oncesinden yaptigim rezervasyon ile belcika'nin ardennen bolgesindeki bir bungalow kampina gittik. bu tatile biz pentekost diyormusuz. Vikipedi'ye gore "Bu günün, İsa'nın ölüp, dirilip, göğe yükselişinden sonra, Kutsal Ruh'un Havarilerin üzerine çöktüğü gün olduğuna inanılır"mis.

Utrecht, Antwerp ve Bruksel uzerinden gecen 300 kusur km'lik rotamiz gidiste cevre yollardaki trafik yuzunden 8 saat surdu. araba gibi onlari heyecanlandiran yeni bir konsepte alismalarinin ardindan, son birkac saatte cocuklarin sinirleri iyice lacka olmustu, tahmin edilebilir, anlasilabilir. zavalli biz.

kaldigimiz yere en yakin sehir Dinant, Maas nehrinin iki yakasindaki birkac sokaktan olusan kucuk bir sehirdi. gorebildigimiz kadariyla turizm, odunculuk ve hayvancilik disinda baska bir gelir kaynagi olmayan bir yer. motorcu ugragi.

nasil olsa artik hayatimizi kurtaracak kadar hollandaca biliyoruz diye dort basi mamur bir hissiyatla ciktigimiz bu tatilde, belcika'nin sadece ve sadece fransizca konusulan, ne hollandacasi, ingilizce bilinmeyen bir yoresine dustugumuzu anlamamizla birlikte -en hafifinden- sistik. biraz (!) zorluk cektik, tahmin edilebilir, anlasilabilir.

restoranlarin niye 6'dan once yemek servisine baslamadigini anlayamadik. tek kelime fransizca konusamadigimiz bariz olmasina ragmen israrla bunu bize aciklamaya calisan garsonlari da anlamadik. yuzolcumu heralde konya kadar olan bir ulkenin kuzeyinde oturan insanlarla guneyinde oturan insanlar birbirinin dilinden anlamadan nasil varolabiliyorlardi? bunun gibi cesitli verileri degerlendirerek belcika'nin aslinda uydurma bir ulke olduguna, sinira yakin yasayan bi grup marjinal hollandaliyla fransizin kafa kafaya verip buraya ulke dedigine kanaat ettim. dolayisiyla biz aslen fransa'daydik.

fakat bunun disinda hersey cok guzeldi. ortam, doga, hava, mimari, hersey.

kaldigimiz yer dagin basinda oldugundan cocuklar hayatlarinda hic olmadiklari kadar ozgur ve mutlulardi. hic kavga olmadi. bagiris cagiris olmadi. biz negatif olmadigimiz icin onlar da isbirligine cok acik ve anlayislilardi. inanilmazdi. kafasina esen disari cikcam ben diyip kendini bayira vuruyordu. cimlerin uzerinde yalinayak top kosturdular, cicek topladilar, kocaman cocuk parkinda gonullerince vakit gecirdiler.

ali her sabah beni gulec bi suratla gunaydin annesiiii diye uyandirdi. disari cikacagi icin yerinde duramiyordu. (ayni cocuk bugun gunaydin ali diye yataginin basina gittigimde somurtup beni eliyle iterek kovaladi).

guzeldi vesselam.

bu bahardan birkac foto

spring 2009