disliler

ali'nin disleri 4 temmuz itibariyle patladi. cok sukur ikisinde de hastalik, ates filan gibi hep bahsedilen problemleri yasamadik. ama ali lale'den daha cok zorlaniyor gibi simdilik. cocugun gunduz uykulari bitti bir anda, yatagina yatirma girisiminde bulundugumuz an aglamaya basliyor ve ne kadar sallarsak sallayalim, ninniler, masallar anlatirsak anlatalim uyutamiyoruz cocugu. yataga koyunca elleri "beni alin" mealinde havada, soylenip tepinip duruyor. aksama dogru artik iyice sersemlesmeye, koordinasyonunu filan kaybetmeye basliyor. "zombik" (zombi+tombik) diyoruz kendisine.

lale'nin disleri aydinlik havada ufak ufak goze gorunmeye basladi. ikisi de isirdi mi artik can yakiyorlar.

bu gece aysu halayla sokagin basinda gecenlerde acilan ve disardan cok cool gorunen bara gidip, ikiser bira icip muhabbet ettik. biberon saatine kadar.

aaaaaa

lalenin favori harfi bu bugunlerde. agzini acip bizi bayiltana, kendi sesi kisilana kadar 'a' sesi calisiyor. soyledik kendisine nitekim, alfabe bu harften ibaret degil dedik, karsimiza alip 'eeee' 'eeeee' diye meledik ama kisa bir "aaeeaeooaaa" denemesinden sonra kendi bildigiyle devam etti.

iki neonatalog bir norolog sonra elimizde hala ciddi bir sonuc yok. kimse lalenin bir sorunu oldugunu dusunmuyor. ama en azindan mamalarina katki kullanmaya basladik. randevulari iki ay oncesinden kapanan son derece populer bir cocuk doktoru sagduyu gosterip bize lalenin mamasina karistirabilecegimiz bir karbonhidrat bir de protein katkisi onerdi. ben bunlarin hollandadaki karsiliklarini bulup muayeneye goturmustum. pat pat dozajlari hesapladi, lalenin ogun miktarini yuzde otuz azaltip bu katkilari kullanmaya basladik. lale de gene cok zorluyor. sanki birseyler dondugunu anlamis gibi bizim 'trick'lerimize daha az icerek karsilik veriyor ama bakalim... bir ay sonra bu cok populer doktoru tekrar gorecegiz kismetse.

haftaya bir de bebek psikiyatrina gidiyoruz. biberon savaslarinin lalenin ruhunda actigi derin yaralari tamir etmek icin ne gibi onerileri olacagini merak ediyorum. doktor bulduk sacalim zihniyetiyle kapilari asindirmaya devam ediyoruz.

yeni vitaminlerimize ve bebeklere uygun demir damlamiza bugun basladik. bir suredir milupa kullaniyoruz, pek hos vanilyali sut gibi bir tadi var. aylarca nutrilon'un igrenc tozlarini bana da icirselerdi ben de lale gibi istahtan kesilebilirdim. bu milupalar o kadar lezzetli ki gecen gun evde sut bulamadigim icin kahveme bile kattim iki kasik.

alinin dis bunalimi basladi. zaten bir suredir surekli salyalar saciyordu, simdi devamli iki parmagi agzinda inliyor. ona acilen dis halkasi almam lazim. soyle hollandada olmayan, afilli, sulu, gliserinli bilmemne cinslerden.

ankara fotolari

henuz ailenin diger fertlerinden izin almadigim icin, bebeklerin solo fotolariyla baslayalim:

2579

kalbimden kus ucusu uzakligimizin kilometre cinsinden degeri.

bebucukler buyuk anneanneyle tanisti. meric teyzelerde kucaktan kucaga gezindiler. kerem ince uzun parmaklariyla onlari yanaklarindan sevdi. cem amca ali'yi kucaginda pispislayarak uyuttu.

sedef teyzelerinin (sedef'e de teyze demek bana bir tuhaf geldi ama neyse) taa istanbuldan tasiyip getirdigi park yataklarda yatiyorlar, ana kucaginda oturup pusetlerde geziyorlar. lale uzun zamandir oldugu gibi benimle, ali de babaanne ve dedenin odasinda uyuyor.

ali burada cok uyumaya basladi. biberonlarini bitiremez, mama saatlerinde acikmaz oldu. gunlerce sarhos gibiydi. mahalle doktoruna goturduk, "biseyi yok, iklime adapte oluyordur" dedi. bu arada o da lale de har har oksurduler gunlerce. sonra dun ali'nin gozleri davul gibi olup, atesi 38'e cikip huysuzlugu tavana vurunca doktoru aradim. pazar gunu bir doktora zart diye cep telefonundan ulasabilme luksunu ozlemisim. herneyse, doktor iklim degisikligine bagli sogukalginligi teshisi koyup, bir (peditus) surup verdi. laleyi kusturan siddetteki oksuruklerini kuru havaya bagladigimizdan hulusi dede eve bir humidifier aldi. gercekten de daha iyi oldular. ama bugun konjuktivit laleye de gecti.

lale gene icebilecegi minimum miktari icerek yasamaya calisiyor. yemek saatleri yipratici. alinin doktorundan gelen oneri kalori acigini kapatmak icin mamasina bir caykasigi sivi yag koymak. onumuzdeki uc gun doktorlarla gorusecegiz. bakalim daha neler duyacagiz...

4.5 ay kontrolu

yavrular bugun dktp ve hepatit asilarinin ucuncu postasini oldular. bacaklari aciyor simdi bu yuzden, bir degince bin ah isitiyoruz. bugunden sonra asi takvimi de alti aylik bir tatile girdi.

consultatiebureau verilerine gore ali 7 kilo ve 63 cm, lale 5.2 kilo ve 59 cm. aralarindaki fark acilmaya devam ediyor. marjolein ali'yi "hey fatty, you're taking from your sister eh?" diyerek sevdi. alinin agirlik-boy orantisi kilo lehine degisiyor.

lale icin baska markalar, baska formuller deneyebilecegimizi soyledi marjolein. ben problemin mamanin tadi olmadigini biliyorum, zira anne sutunu sagip verdigimde onu da reddediyordu lale. (gecen hafta pompayi iade ettigimden beri anne sutu icmiyor) yine de hastanedeki hazir mama icme performansini dusunup, hadi deneyelim dedik ve ilk defa hypoallergeen olmayan bir mama icmis oldu. ilk seferinde tadini ilginc buldugu icin zorlanarak da olsa biraz icti. ikinci beslemede biberonu agzina koymak mumkun olmadi ve zorladigimiz icin bir bucuk saat boyunca agladi. hastane doktorumuzu arayip bir onerisi olup olmadigini sordum. "let her be" dedi. gelecek sali onu gormeye gidecegiz. o zamana kadar icat ettigim gece ortasi beslemesini de yapmamaya ikna oldum. ilk defa belki lalenin kilo kaybetmesine goz yumacagiz.

turkiyeye gitme tarihimiz yaklastikca biraz daha rahatliyorum. aslinda bir care bulma olasiligi dusuk gorunuyor. ama bu eger dusundugum gibi reflu yuzunden oluyorsa kanitini almak istiyorum elime. eminim burada adini bilmedikleri sittin tane test yapilabiliyordur turkiyede.

ali pazar gunu nezle oldu. ben hayatimda atessiz boyle bir hastalik gecirmedigim icin once reflusune verdim, sonra alerji oldugunu sandim ama herhalde nezleymis. iki gun burnu tikali oldugu icin epeyce mutsuzdu, oksurup tiksirmaktan uyuyamadi. ev bir anda biri yemek yemeyen digeri hastaliktan kirilan iki bebekle bunaltici bir hal aliverdi. dun aksamdan beri iyi. artik bircok derdini homurdanarak, mirildanarak, inleyerek, ya da derin derin ic cekerek, yani bol bol vidi vidi ederek anlatiyor. alinin cani yandigi veya caresiz kaldigi durumlar haricinde agladigini pek duymuyoruz (burada sehpaya vuruyorum tik tik, allahima bin sukur). aksamlari azan reflu ataklarini bile soylenerek gecistiriyor. gevezelik bakimindan babasina cekecegi belli oldu. dahasi, birkac gundur yuksek sesle gulmeye basladi. karsisina gecip eglenceli birseyler anlatma taklidi yaptigimda kesik bir kahkaha patlativeriyor.

konak illeti

alinin basinda epeydir konak var, kepek gibi birsey. hormonlarla ilgili bircok bebekte olurmus. biz simdiye kadar bu konuda hicbir fikrimiz olmadan cocugun kafasina yaglari surup durmusuz ama yagi surdukten sonra kesinlikle sampuanlamak gerekiyormus. bunu da dermatolog kuzen errol bize konagin ingilizcesini soyleyince kesfedebildim: cradle cap. yapilmasi gereken, cocugun kafasina badem yagi veya zeytinyagi gibi dogal bir yag surup, 15 dakika sonra yumusak bir fircayla tarayip sonra da sampuanlamakmis. konak ilerleyince ciddi kasinti yaparmis. alinin eliyle kasini gozunu oyup durmasi da bundan galiba. aklimiz cikiyor bir gun gozunu cikaracak diye.

bir cumartesi

*bugun banyoda aydim ve simdiye kadar nasil bakmamisim hayret ettim. bizim cocuklarin yukselenleri farkli. alinin yukseleni yengec, laleninki aslan.

*sevinc anne bize cumartesi izni verdi, 2 saatligine disari ciktik. hava nefisti. ne zamandir sayikladigim soup en zo'ya gittik. icinde 10 corba tarifi ve bir caz cd'si olan bir urun cikartmislar, hemen aldim. bir banka oturup ayaklarimizi kanala dogru uzattik ve corbalarimizi hupurdettik.

*ama esas vaktimizi oyuncakcilarda harcadik. iki tane muzikli kutu aldik. bir tanesi duvara asilan, uzerinde koyunlar donen harika bisey. digeri de mobilin kancasina takilan, statik mobilleri donduren bi urun.

*oyuncakcilar bizim gibi yeni ana-baba olmus bireyler icin cok tehlikeli mekanlar... benim ozellikle ahsap ve kumas oyuncaklara zaafim var. koray da gyroscope gibi teknik ivir zivir ve flut filan gibi muzikal urunlerle ilgileniyor, ikimiz toplamda bir oyuncak dukkani satin alacak staminaya ulasiyoruz.

*yeni kesfim sunlar. ama pek pahalilar.

4 ay

ikizler dun 4 aylik oldular. ali 6.5, lale 5 kilo.
bu buyumenin serefine yeni oyuncaklara yelken actilar. en buyuk degisiklik salonun ortasina yerlestirdigimiz "park"lari. ikisi de rahatca yatabiliyor, icine gym dedigimiz, ustunden oyuncaklarin sallandigi ahsap konstriksiyon da sigiyor. zemin su anda yerden 80-90 cm yuksekte. Ama cocuklar ayaklaninca (emeklemeye basladiklarinda), zemini alcaltabilecegiz de. fotograglarini onumuzdeki haftalarda sikca gorebilecegiz diye tahmin ediyorum.







onlerinden asma kopru gibi gecen oyuncaklar da yeni girdi devreye. artik etraflarina karsi cok daha duyarli ve ilgiler.




salincagin masasindaki nesneleri de zamanin sokmustuk. vakti geldi diye geri taktik.

boven ij'dan iyi haberler

bugun uyanir uyanmaz berbere gittim. saclarim er kisaliginda kesmeyi secti berberim. ben berbere hicbir beklenti icinde gitmem. bu yuzden hic duskirikligim olmadi. kisa kesti, ama koku bende.



sonra ali'mi kanguru keseme koyup, tuttum 1 numarali tramvayin yolunu. 5 dk'lik yol boyunca, optum kokladim, bakistik. tramvayin ilk 3-4 duraginda, ali'nin gozu disarda seyahat ettik. sonra uyudu. indik, 2 dk otobus duragina yuruduk, 7 dk otobus bekledik. hep uyudu kerata. sonucata hastaneye vardigimizda hala melek gibi uyuyordu koynumda. inanilmaz bir his.

hastaneye girerken, cana yakin bir ihtiyar hollandali -neseli gununde olacak-, "anneyi ziyarete mi?" diye sordu tatli tatli. ben de cok tatli bir moddaydim, koynumda melegimle. "yok," dedim "ikizi hastanede, bugun ona biz eslik edecegiz". biraz burkuldu once amcanin surati, ama sonra benim ifadem, ali'nin ifadesi, o da gulerek veda etti bize.

kizim acikip aglamaya basladigindan, planlanan saatinden 1 saat once beslenmeye baslamisti. ben aliyi kangurudan cikarip da yatirir yatirmaz, laleyi ben devraldim. 100 ml'sini bir seferde bitirmedi. (her seferde icdigi rakamin aslinda prtalama 120 olmasi lazim, ama 100 ml bizi idare eder.) artakalani 20 dk sonra lopur lopur mideye indirdi. ustelik bir sonraki beslemesine de erken uyandi, demek ki 100 yetmiyor, iyi haber. o 100 ml'yi, bu sefer nefes almadan icti. laleyi bugun uzunca bir aradan sonra tekrar tikir tikir icerken gordum. ama boyle bir gunun arkasindan herseyin degistigini de gordugumden, cok rahatlamis falan degilim. ama sonucta
-lale alti besleme temposuna donmus ve
-icmesi gereken minumum 600'un altina inmemis,
-iki gundur ustuste kaka yapmis (ki biri bana bebeginin sictigina sevindigin gunler olacak dediydi, selam ederim kendine).



lale sali gunu eve gelecek gibi gozukuyor.

bu arada, logopedia denilen ve daha ingilizcesinin ne oldugunu bulamadigim bir bilimin doktoru (ya da uzmanligin uzmani) lalemizi muayne etti. hemsireler ve lalenin doktoru, kizimizin biberonun memesiyle bogustugunu gorduklerinde bir dil davranisi bozuklugu olabilecegini dusunmusler. bu doktor, konusma zorlugu ceken cocuklarla calisiyor. kendi ilimi acisindan herseyin normal oldugunu soylemis. kendisinin de cocuk sahibi olduktan ogrendigi bir bilgisi varmis. bebicukler 3 ay civarinda emme refleksini kaybeder, bilincle emmeye baslarlarmis. kimi bebicuk bu gecis sirasinda zorlanirmis.

lale 600un altina dusmedigine ve mantikli bir aciklamaya kavustuguma gore, biraz rahatladigimi kabul ediyorum.

lale'nin losec denen, reflu'nun sebep oldugu kasilmanin acilarini dindiren ilacini 3 gun once bir kontrollu deney cercevesinde kestiler. bugun biraz huysuz bir lale var boven ij'da. kucaginda keyifli ama yataginda hemen agliyordu. gece uykusu olacagi icin bu huysuzlugu yapma luksu olmayacak, ama gunduz mis gibi uyumak varken, hep ustumde iki buklum uyudu.

ali gercekten de laleye karsi anlayisli. sirasini ses cikarmadan bekliyor, cok acikmadigi zamanlarda acikinca sesini cikarmiyor.


bugun birlikte hosca vakit gecirdikleri bir yarim saatleri oldu. gercekten cok tatlilar.

lale fotografi atagi

3.5 aylik kontrollerinden gectiler, 2.tur kokteyl asilarini oldular. (asilarin dokumunu elif anneden bekliyoruz) ali 6 kilo sinirini gecti. su anda boyu kilosu kadar artmadigi icin "sismanlama" egiliminde. boyle surmedigi surece sorun degil dediler. kizimiz son hafatada sadece 50 gr aldigi icin (bir hafta once bu rakam 190di) tedirginiz, ve ev doktoru da bizi hakli gorerek hastaneden bir randevu aldi. biz istedigimizde vermemislerdi. haftaya sali gidip gorecegiz.

ali bazen ruyasinda ciglik atiyor, guluyor sonra aglamaya ve hickirmaya basliyor. acaba bebekler ne zaman ruya gorebiliyor. lale gozle gorulur bir sekilde gelisiyor (kilo olarak degilse de).

lale hanim.

ali bey.

bir de ezilmis yanakli lale hanim var:


dogrulmaya baslayan lalemiz.


cocuklarin salincagi basli basina bir oyuncak haline geldi.


ve babanemiz torunlariyla:

fotolar

oglumla baslayalim.


parmakliklar ardinda.


her zaman gulecek degiliz ya!


babaneyle uyurken.


gorus acisi.


kirveyle.


the kiss.


lale'den dayak yerken.


ikizler.


lale annesiyle gezecek.


goksen ablasiyla lale.


gaz krampi.


kasik kasik sut.

kokunden olmaz oglum, ucundan accik

bir fasli hemsire, bir paki doktor, bir kameraman can, bir tedirgin anne, bir kirve baba esliginde, oglumuz sunnet oldu.

sunnet bir klinikte vuku buldu. icerisi musluman kayniyordu. 3 doktor vardi sanirim, isi biten siradakini aliyordu; seri imalat. klinige gitmeden evde bir depo parasetamol almistik. siramiz gelince icerde bir operasyon odasina gectik. once bilgigimiz board-marker ile pipicigin ustune doktorun tabiriyle "design" yaptik. sonra 3 ayri enjeksiyon ile lokal anestezi yapildi, ali bu isleme pek bayilmadi. sonra da cekistirme islemi yapildi, biraz koyun derisi yuzer gibi. cekistirme sonucunda, ana okulunda el isi yaptigimiz gibi, hatir hatir kesmeye basladi. 5-6 parca kesti, sayabildigim kadariyla. istesek, bayagi pilav yapilir yani.

bekledigimden cok daha fazla kan dokuldu. kirve olarak can da bizimle gelmisti ama modern kirve pipiyi degil kamerayi tutarmis. tum operasyonu videoya cekti. cocugu sabitleme bana dustu ve eve geldigimizde elimde hala kan vardi.

simdi bunlar kati gercekler. ama aralarini yorumla doldurayim ki derti/sikintili oldugumuz dusunulmesin.

sonucta son derece temiz ve son terece terbiyeli/tecrubeli bir ekiple calisildi. fasli hemsirenin aliye bir ara turkce "bitti sevgilim" demesi ilgincti. ne yapacagimizi biliyoruz, ali aglamiyor, gayet sakin uyuyor. oglumuz bir sure popodan fitil parasetamol alacak.

endise edecek hec birsey yoktur ozetle. oldu da bitti masallah!!!