fotolar

4 ay

ikizler dun 4 aylik oldular. ali 6.5, lale 5 kilo.
bu buyumenin serefine yeni oyuncaklara yelken actilar. en buyuk degisiklik salonun ortasina yerlestirdigimiz "park"lari. ikisi de rahatca yatabiliyor, icine gym dedigimiz, ustunden oyuncaklarin sallandigi ahsap konstriksiyon da sigiyor. zemin su anda yerden 80-90 cm yuksekte. Ama cocuklar ayaklaninca (emeklemeye basladiklarinda), zemini alcaltabilecegiz de. fotograglarini onumuzdeki haftalarda sikca gorebilecegiz diye tahmin ediyorum.







onlerinden asma kopru gibi gecen oyuncaklar da yeni girdi devreye. artik etraflarina karsi cok daha duyarli ve ilgiler.




salincagin masasindaki nesneleri de zamanin sokmustuk. vakti geldi diye geri taktik.

boven ij'dan iyi haberler

bugun uyanir uyanmaz berbere gittim. saclarim er kisaliginda kesmeyi secti berberim. ben berbere hicbir beklenti icinde gitmem. bu yuzden hic duskirikligim olmadi. kisa kesti, ama koku bende.



sonra ali'mi kanguru keseme koyup, tuttum 1 numarali tramvayin yolunu. 5 dk'lik yol boyunca, optum kokladim, bakistik. tramvayin ilk 3-4 duraginda, ali'nin gozu disarda seyahat ettik. sonra uyudu. indik, 2 dk otobus duragina yuruduk, 7 dk otobus bekledik. hep uyudu kerata. sonucata hastaneye vardigimizda hala melek gibi uyuyordu koynumda. inanilmaz bir his.

hastaneye girerken, cana yakin bir ihtiyar hollandali -neseli gununde olacak-, "anneyi ziyarete mi?" diye sordu tatli tatli. ben de cok tatli bir moddaydim, koynumda melegimle. "yok," dedim "ikizi hastanede, bugun ona biz eslik edecegiz". biraz burkuldu once amcanin surati, ama sonra benim ifadem, ali'nin ifadesi, o da gulerek veda etti bize.

kizim acikip aglamaya basladigindan, planlanan saatinden 1 saat once beslenmeye baslamisti. ben aliyi kangurudan cikarip da yatirir yatirmaz, laleyi ben devraldim. 100 ml'sini bir seferde bitirmedi. (her seferde icdigi rakamin aslinda prtalama 120 olmasi lazim, ama 100 ml bizi idare eder.) artakalani 20 dk sonra lopur lopur mideye indirdi. ustelik bir sonraki beslemesine de erken uyandi, demek ki 100 yetmiyor, iyi haber. o 100 ml'yi, bu sefer nefes almadan icti. laleyi bugun uzunca bir aradan sonra tekrar tikir tikir icerken gordum. ama boyle bir gunun arkasindan herseyin degistigini de gordugumden, cok rahatlamis falan degilim. ama sonucta
-lale alti besleme temposuna donmus ve
-icmesi gereken minumum 600'un altina inmemis,
-iki gundur ustuste kaka yapmis (ki biri bana bebeginin sictigina sevindigin gunler olacak dediydi, selam ederim kendine).



lale sali gunu eve gelecek gibi gozukuyor.

bu arada, logopedia denilen ve daha ingilizcesinin ne oldugunu bulamadigim bir bilimin doktoru (ya da uzmanligin uzmani) lalemizi muayne etti. hemsireler ve lalenin doktoru, kizimizin biberonun memesiyle bogustugunu gorduklerinde bir dil davranisi bozuklugu olabilecegini dusunmusler. bu doktor, konusma zorlugu ceken cocuklarla calisiyor. kendi ilimi acisindan herseyin normal oldugunu soylemis. kendisinin de cocuk sahibi olduktan ogrendigi bir bilgisi varmis. bebicukler 3 ay civarinda emme refleksini kaybeder, bilincle emmeye baslarlarmis. kimi bebicuk bu gecis sirasinda zorlanirmis.

lale 600un altina dusmedigine ve mantikli bir aciklamaya kavustuguma gore, biraz rahatladigimi kabul ediyorum.

lale'nin losec denen, reflu'nun sebep oldugu kasilmanin acilarini dindiren ilacini 3 gun once bir kontrollu deney cercevesinde kestiler. bugun biraz huysuz bir lale var boven ij'da. kucaginda keyifli ama yataginda hemen agliyordu. gece uykusu olacagi icin bu huysuzlugu yapma luksu olmayacak, ama gunduz mis gibi uyumak varken, hep ustumde iki buklum uyudu.

ali gercekten de laleye karsi anlayisli. sirasini ses cikarmadan bekliyor, cok acikmadigi zamanlarda acikinca sesini cikarmiyor.


bugun birlikte hosca vakit gecirdikleri bir yarim saatleri oldu. gercekten cok tatlilar.

lale fotografi atagi

3.5 aylik kontrollerinden gectiler, 2.tur kokteyl asilarini oldular. (asilarin dokumunu elif anneden bekliyoruz) ali 6 kilo sinirini gecti. su anda boyu kilosu kadar artmadigi icin "sismanlama" egiliminde. boyle surmedigi surece sorun degil dediler. kizimiz son hafatada sadece 50 gr aldigi icin (bir hafta once bu rakam 190di) tedirginiz, ve ev doktoru da bizi hakli gorerek hastaneden bir randevu aldi. biz istedigimizde vermemislerdi. haftaya sali gidip gorecegiz.

ali bazen ruyasinda ciglik atiyor, guluyor sonra aglamaya ve hickirmaya basliyor. acaba bebekler ne zaman ruya gorebiliyor. lale gozle gorulur bir sekilde gelisiyor (kilo olarak degilse de).

lale hanim.

ali bey.

bir de ezilmis yanakli lale hanim var:


dogrulmaya baslayan lalemiz.


cocuklarin salincagi basli basina bir oyuncak haline geldi.


ve babanemiz torunlariyla:

fotolar

oglumla baslayalim.


parmakliklar ardinda.


her zaman gulecek degiliz ya!


babaneyle uyurken.


gorus acisi.


kirveyle.


the kiss.


lale'den dayak yerken.


ikizler.


lale annesiyle gezecek.


goksen ablasiyla lale.


gaz krampi.


kasik kasik sut.

dalyan demisiz haberimiz yok

megersem bir onceki yazimiz 100. yazimizmis.
ufakliklar da yarin 3 aylik oluyorlar, fena degil :)

efendim bu haftanin fotolari azicik gecikti. ama guc olmasindan iyidir.


lale hanim ile basliyoruz. lale, bir suredir biberonlarini bitirmiyor. 5cc - 20 cc arasi birakiyor. reflu ve gaz sorunlarina bagliyoruz ama acikcasi her biberonun sonuyla ugrasmaktan da yorulduk birazcik. lale emzigine bagli bir bebek. o kadar kuvvetli emiyor ki, cikardigimizda yuzunde izlerini buluyoruz.

yuzunun ifadesi (simdilik) iyice oturdu. "artik tastamam bir bebek oldu" diyorum bazen elif'e.

ali'ye nazaran daha cok uyuyor ama uyandigi zaman da oynasacak firsatlar buluyoruz.


ali bey sunnetinin etkilerinden kurtulmayi bekliyor. ama gordugunuz gibi "gercek errrkek" oldu, clark atmaya basladi.

uyanik oldugu zamanlarda da bol bol gulucuk dagitiyor.

haftanin icinden

elif'in biraktigi yerden, coraptan baslayalim efendim. lale hanim gercekten de bu corabiyla herkesi hayran birakiyor.


saglik durumlari genelen iyi, ancak yine de reflu sorunlari devam ediyor.


lale'nin reflusu'nde istifra olmuyor. ancak cok agliyor kizimiz.




oglumuz da.


ali altina kaka yapinca lale'ye kiyasla cok daha fazla rahatsiz oluyor, agliyor. sevinc anne'nin pratik bir manevrasiyla, alti basi poh oldugunda temizlenmesi icin artik kuvet kurmaya gerek kalmiyor.


lale ise daha nadir kaka yaptigi icin biraz sanci cekiyor. doktorumuz kendisine sifa olarak domitiz suyu ya da erik suyu tavsiye etti. lale'nin erik suyuna karsi olan tavri acik: yayilmaci.


ama elbette her zaman da dertli degil lalecik.


sevinc anne torunlariyla ve istek uzerine objektif'e bakarken...


haftaya cumartesi, alinin kirveligini yapacak olan can amca, pardon abi, hafta ici yegenlerini ziyarete geldi.


bi hafta ziyaretcilerimiz coktu, sagolsunlar. senay'la ozlem de ilk kez hastanede gordukleri ikizleri iki ay sonra evlerinde tekrar ziyaret ettiler. senay evimize bir sise kirmizi sarap sundu.


ikizler gercekten cok is.


ama keyfi de duble oluyor. arman abi'lerinden gelen yeni mobilleri ikizleri mest etti.




sinirlerimiz kuvvetli oldugunda genelde hersey kolay oluyor. ancak cocuklarin sancilarinin cok oldugu donemler -ki bunlar uykusuz oldugumuz donemler de oluyor haliyle- hersey iyice zorlasiyor. son bir haftadir, aglarken alinin sesi kisiliyor. ama bebekliklerine verip, disimizi sikiyoruz.

ali bakarken

lalecik

bakmayin siz onun sessiz sessiz yattigina.

ikili

ikisi bir yerde.

bagels beans

tum misafirlerimizin gectigi bagels and beans yolundan gecen aysu...

pacified

fotograf makinamizdaki degisiklik bilmem farkediliyor mu? Burdan arman'a ve aysu'ya bir tesekkur ucuruyoruz. bu emzige bayiliyorum, zira dudaklari ve agizlarinin ici gozukuyor.

Hala kiz

Anneanne kiz

sevim anne prensesiyle.

anne kiz

elif saclarini kestirmeden once

dalda yatan aslan

dalda yatan aslan pozisyonunun bebelerin gaz cikisi acisindan faydali oldugu soyleniyor. henuz cok verim aldigimi soyleyemem. zaten verim alacak pek hal de kalmamis bu fotografta.

rapunzel

ali'nin saclari seyrelip azaliyor, ama kizimizin saclari hafif kizila caldi, uzuyor ve siklasiyor. saclarini taramak ailede favori aktivitelerden.

aliyle uyanmak

cok kucuklugumden beri, bir bebekle uyumak ve uyanmak isterdim. bir suredir keyfini suruyorum. simdi madem "mutlu hala" aysu kardes burda, o da bu tattan alsin istedim ve onu ali'yle uyandirdim.

ali meenemen - ali to go

gercekten de kundak cok yardimimiza kosuyor. mesela alinin gozlerinde, kundak yapmaya gec kaldigimizin ipuclari var.

bacax

cok sevdigim "minik bebek cilt deseni". aslinda tam olarak neden boyle gorundugunu bilemiyorum.

d.yeri: amsterdam

iste size sade bif "kafa kagidi".

MC ali

amsterdam'da da tum dunyada oldugu gibi, hip-hop ve rap yaygin. alinin buyuyunce belki ilgisi olur diye, simdiden provalar yapmaya basladik.

ninjaaaa

elifin son zamanlarda kisisel tek eglencesi, you tube'dan takip ettigi 43953402 bolumden olusan bir japon animesi (yetiskin cizgi filmi). bol miktarda genc ninja iceren (jonjapon) bu cizgi film sayesinde evimizin icinde kisik sesli "yauuwt" seklinde unlemler duyuyoruz.

ortaligin hali de bana huzur veriyor. bugune kadar hep daginiklikta huzur bulmusumdur, bu bebek telasi tam hosuma gidecek bir kivamda daginik olmamizi normal kiliyor.

son ziyaretciler

bahadir ve aylin de sagolsunlar ikizleri ziyarete geldiler.

mobil

artik gozlerini odaklayabiliyorlar diye, ilk mobillerini kurduk.
tepelerinden sallanan ve ustunde cesitli desenler olan o "sey"e mobil deniyor.

ciftetelli

gecen hafta sonu 4 kisilik cekirdek aile olarak ilk misafirligimize gittik.

biryere tramvayla gitme konusunda cok istekliydim. eninde sonunda yapmamiz gereken birsey ve ilk denemede muhakkak bulunmak istiyordum, becerebilip beceremeyecegimizi cok merak ediyordum. bebek arabasini kurup yola dokulduk. Az otedeki bir koprude bir kaza oldugu icin tramvaylarin ikinci bir emire kadar iptal oldugunu ancak durakta ogrendik. sonucta "station" bir taksi cagirarak hedefimize ulastik, zira bebek arabamiz "manda kasa" tabir edilen mersedeslerin bagajina bile sigmiyor. <- simdiden istanbul havaalaninda ne edecegimizi dusunmeye basladim. -> sonucta berkaylarda cok tatli bir 3 saat gecirdik (su an icin bebeklerimizin bir dongusu 3 saat, biz de simdilik bu sureden uzun bir ise kalkismiyoruz). biz goksenin leziz kisirindan yedik, cocuklar evden getirip orada hazirladigimiz mamadan yediler. alt degistirme seansini atladigimizi goz ardi edersek 4-4luk bir "dongu"ydu. (yanimizda alt degisimi icin gerekebilecek hersey vardi, sadece cocuklarin altinda yeteri kadar "koku" yoktu).

gectgimiz hafta icinde isyerimizde expat / yerli ayrimina son verilmesine karar verilmis. bunun bebekleri ilgilendiren kismi, 2007de toplam 28 gun iznim olacak. (bu ulkede yilda toplam 5 isgununun tatil oldugunu hatirlatmak isterim) gercekten de cok daha fazla evde olmak istiyorum bu ara.

ancak gectigimiz haftanin esas olayi yeni edinfigimiz cesitli oyuncaklar...
oncelikler errol kuzenin tavsiyesi olan "salincak" mevzuu ile ilgilendik. yine kiralama yoluna gittim, bu isin ekonomik olarak oldukca mantikli oldugunu dusunuyorum. salincagimiz zemberekli. Aletin herhangi bir elektrik temasi olmamasi bence cok hos. zemberegini saglam kurdugunuzda. yarim saata yakin salliyor. iki bebenin de salincakti ilk seferleri gormeye degerdi.

bebekleri ustune koyar koymaz uyuduklarini falan soyleyemem, ama cogu zaman yardimci oldugunu soylebilirim.

fakat kanguru icin ayni seyi soyleyemem.
kanguruyu, parca basi 20 yuro daha ucuz diye almanyadan getirttik. bu yuzden yolda 5 gun gecti, ben cok sabirsizlandim. ancak bu kadar memnun kalacagimi bilsem, dogumdan once alirmisiz. cocuklar rahat ediyorlar, isiniyorlar. benim en sevdigim durus bu, bu arada, karnimin ustunde yatiyor, kafasi tam iman tahtamda....

ilk denedigimiz iki seferde de, nasil susturacagimizi bilemedigimizden ziril ziril gulmeye basladigimiz bir durumdan, 15 saniye icinde uyku durumuna gectiler. biz de bu durumu turk usulu kutladik.
(aslinda tam da bu fotografi cektigimiz anda, ali ancak boyle yapinca susuyordu. ama bu urunle ilgili olarak genel hissiyatimiz "gobek atimlik" olusudur.)

photos

reflu(x) teshisinden sonra, dr.umuzun tavsiyesiyle yataklara egim verdik. boylece bilgisayar kitaplarimi sakliyor olmam, ilk defa ise yaradi.


lale hanim bir banyodan sonra nefisken.


ali bey sari degil ama kansiz cikti ya... kendisi demir aliyor. demirleniyor diyebiliriz.


gercekten de iki bebekle basbasa kalma durumu kolay degil.


lale ile sik olarak bu sekilde uyuyoruz. alisacak diye cok korkuyorum ama, Sedef "2 ay egitim yok, bosuna kasmayin" dedi diye, rahat rahat uyuyoruz vallahi.


sevim anne ve tosunu.

cumartesi 19:30

misafirlerimize bebek besletme gelenegimizi bugun sevgili berkay ve goksen'le surdurduk. onlar buradayken ali ve lale hic aglamayip devamli uyuyarak bizi yalanci cikardilar. kendilerini bebekler uzerindeki olumlu etkileri nedeniyle ayrica banyo seansina davet ettik.

acik hava

cumartesi gunku foto maceramiz, husranla sonuclandi, zira fotografcida uyanmadi cocuklar. resmi islemler fotosuz baslasin, napalim. bir aya bir daha dener, fotolari arada yollariz. yazin turkiye'ye gidecek olursak, onun onunde engel olmasin da...

cocuklarla sokaga cikma olayina iyice isindik. hava yagisli olunca (arabalarinin) yagmurluklarini ustlerine geciriveriyoruz, ruzgari da kesiyor... 4 mevsim, mutlu mutlu uyuyorlar.

aksamleyin, turgut amcalar bize ugradi. beraberce bebek sevdik.
kendilerine bir hollanda gelenegi olan "beschuits met muisjes" ikram ettik, nihal teyze anasonlu sekerleri cok begendi. cayimiz da tavsan kani...

sokaga cikma fikri bizi bu kadar sarinca, pazar gunu de parka gidelim bari dedik.
lale hanim, wendy ablasinin aldigi paltosuyla, evde disari cikmaya hazir.

ikizler, yolda bol bol (ve ilk kez) gunesle yuzlestiler.



ve vondelpark...

bir ay

bir ayliktiniz, babaniz size iron maiden dinletti.

yuksek basarimli bir gun

basarim, performans'in turkcesi.

dun saydigim isler halloldu. doktora gittigimiz icin, foto isini yarina sarkittik, ama yurume mesafesinde studyo'yu buldum. yuruyerek doktora gidip geldik, ve dolasma isini cok sevdik. gerci gunesli bir gundu ve bir daha ne zaman goruruz gunesli gun mechul ama...

dun ve bugun, ali annesinin gogsunden hatri sayilir bir miktar sut icti (bir kez). gorunen o ki, sut miktari hemen artarak reaksiyon verdi. dun gelen sut ustasinin dedigine gore, laleyi simdilik cok zorlamiyoruz. yanaklari kucuk oldugu icin, "tutunamiyor"mus !

derin bir nefes al

ve konusmaya basla koray, cunku cok fazla vaktin yok!

efenim, tek kelimeyle ozetlemek gerekirse : iyiyiz.
ama kelime sayisi arttikca kafaya taktigimiz sey sayisi da artiyor. bazen insanoglunun bu kadar gelebildigine sasiyoruz, bazen saati sasiriyoruz. uykumuz 3/8'lik aksak bir tempoda. ama bir gulucukleriyle, uyurken yaydiklari huzurlariyla tam gaz yolumuza devam ediyoruz.

lale bu aralar beslenmede yavasladi. icmesi gereken sutu iciyor ama yaklasik 1 saat suruyor. yari yoldan sonra bir gaz seansi yapiyoruz. gaz seanslarimizin bir de yan gundemi var: bebisi uyandirmak. bu noktadan sonra lale yutkunmayi unutmus gibi yapiyor. vakumunu yapiyor ama yutmuyor, agzinin kenarindan fiskiriyor. bunu engellediginizde, nefes almayi kesiyor ve mecburen duruyoruz. "cocugu zorlamamak lazim" diyen ic sesler duydum sanki? "mucadele" icilmesi gereken sutun yarisi icilmemisken basliyor. bu noktada pes edersek, kizimiz doktorunun koydugu alt limitin yarisini iciyor olacak. bu yuzden hemencecik de pes etmek istemiyoruz. binbir saklabanlik ve yarim saat ardindan, birden hatirlayip yutkunmayi, likir likir bitirebiliyor sisesini.

yarin hem anne sutu danismanimiz gelecek, hem de bebeklerin sagliklarini takip edecek olan hemsire (bu kismini biraz destekli salliyoruz). ben cuma izin kullaniyorum, bebekleri leidseplein'e kral foto'ya goturup vesikalik cektirecegiz.

gelelim gunlerin fotograflarina:

bebekler, aksamlari bizim odamizda, yatagimizin basi ucunda uyuyorlar. boylece gece 2 beslemesinde, yatakta altlarini rahatca degistirebiliyoruz. uyanirkenki mecburiyet hissi bir an icin askeri nobetleri cagristirsa da, bebekleri gorur gormez hersey degisiyor.


sevim anne "tosunu"yla


hollandaya bir is seyahati icin gelen taze damat ozgur (nikahlarini bizim nikahi kiyan muhterem kiymisti - ne cok kiyim oldu - muhtereme gidip elifin karnindaki ikizlerle tanistirmistik) sagolsun bir gun erken gelerek bizi de ziyaret etti. sansli ziyaretcilerimize nasip olan bir "besleme seansi" kazandi.

ve son olarak arka arkaya iki ali fotosu:

herkes evde ilk haftasonu

evdeyken zor isik sartlarinda bile fotograf cekebiliyoruz.


ali bey de evdeki ilk banyosunu icra etti.


herkes yatmaya hazirlaniyor.

yuva

cocuklarimizi "cantalarina" koyup eve getirdik. ve ilk is masaya koyduk.



eve donus vidyomuz. hastaneyi unutmayalim diye biraz goruntu aldim, sonra "cantalarinda" bebeklerimiz, ve odalarindan ilk goruntuler...


ilk besleme seansindan sonra da, ilk kez kendi yataklarinda uyudular.

lale'm

benim lale'm cok tatli bakiyor. buna kesin karar verdik bu aksam. ali'den daha canli, bunu protein destekli sut iciyor olmasina bagliyoruz.

ikincimiz o diye, ilk onu yazmak istedim.
hayatimin en uzun, en yalniz, en siradisi, en yilmaz erdogan "12 dakikasi"nin cogunda onun yanibasindaydim. geri donup de o geceyi dusundugumde, ona bakmaya korktuguma hala inanamiyorum. arada da bir de, asker gibi baktigimi hatirliyorum, yuregim duracakmiscasina. agladigina bu kadar sevindigime gore, kimbilir bana gulmesine ne kadar sevinecegim.


bu aksam fistik gibiydi kizim. meric teyzesinin aldigi pespembe kiyafetler icinde, uyuyordu odaya ilk girdigimde. yarin ali'ye es kiyafetini goturup fotograf cekecektik. ama bugun, buyuk buldugumuz icin (neye dayanarak buyuk bulduysak) kucuk bezlerden giydirmistik laleme. yanlis seye dayandigimizi yesil bir sekilde ogrendik.

elif ali'mi besledigi ici, lale'yle ilk banyo deneyimimine de boylece yasamis oldum. ilk tecrubeler benim icin genelde "overwhelming" oluyor. bu durumu turkce tarif etmek icin "beni benden alacak sekilde" diyebilirim. banyo konusunda da pek birsey hatirlamiyorum mesela. ama cok guzel oldugunu hatirliyorum. kizim cok korktu ama olsun, babasi da korkuyordu. bir dahaki sefere korkuyor olmayacak ama.

elifin anlatacak ilginc seyleri var diyorum, pazartesi 11:05'te neler olacak, anlat bize diyerek, bu aksamki sozlerimi noktaliyorum (bebisleri eve gelis tarihleri henuz aciklanmadi)

lale'nin marifeti

bu cocuklar arkamizdan kumpas kurma isine coktan girdiler. dun aksam da lale sondasini cikartmis. iyimserim bu konuda; hazir olduklari icin kendi kendilerine sondadan kurtulmaya karar verdiklerini dusunuyorum. ilk kez bugun ikisinin bir arada taburcu edilebilecegi konusulmaya baslandi. pazartesi aksami hastanede ucumuz parti veriyor olacagiz. rooming-in diye bir adet var burada: anne hastanede cocukla bir arada yeterince zaman geciremediyse, yani araliksiz butun beslenme, alt degistirme, gaz cikarma seanslarinda bulunamadiysa cocugu eve yollamadan birkac gun once 24 saatligine anneyle bir odaya kapatiyorlar. bu sirada anne kendi karnini doyurmak dahil cocukla ilgili butun isleri de ustlenmek zorunda. yalniz kriz aninda hemsirelerden yardim istemek serbest. ama ben boyle anlasmamistim. bir cocuk bakmakla iki cocuk bakmak bir mi yani? acaba ne tur rezillikler bekliyor bizi...

lalenin ultrasonu yapildi. haberler iyi, noktacik kuculuyor. tum kinderafdeling hemsirelerinden tebrikler aldik. mutluyuz.

az once ust komsumuz mr koch'a rastladim. karisiyla ayni zamanda dogurmamiz bekleniyordu (yani biz oyle umuyorduk) o bugun dogurmus. gece 3 gibi hastaneye gitmisler, 7 civarinda hersey bitmis. ikinma yarim saat surmus. ustelik su anda da evdelermis. "bir gun size getirip gostermek istiyorum" dedi. insallah tanistiricaz cocuklari.

wireless lale

günün haberi, lalemin kandaki oksijen seviyesini izleyen son monitörünü de sökmeye karar vermişler. bu durumda çocuklara bağlı tek plastik burunlarındaki sonda olacak. hala ikisi de nadiren bütün bir öğünü ağızdan bitirebiliyorlar. ancak anladığım kadarıyla vücut ısısını daha başarılı bir şekilde koruyabiliyorlar artık. lalenin yatağına iki gündür kruik (termofor olarak kullanılan alüminyum şişe) koymadıklarını görüyorum.

bu sabah banyo sırası alideydi. ali uykulu olduğu zaman banyoda bile gözünü açmadan outing seansını tamamlayabiliyor. iki gündür ise biraz gergin görüyorum oğlumu. dün hastaneye vardığımda kendisinden daha önce duymadığım gürlükte bir sesle cayır cayır ağlıyordu. karnı acıkmış meğerse. alinin insanın yüreğini dağlayan, çok içten bir ağlaması var. bugün banyoda o acıklı yüz ifadesini takınmak üzereydi ki ağlamasını engelleyeyim derken panikleyip çocuğu hızla küvetten çıkardım. tabii ki korkup ağlamaya başladı hemen. kendisi 2540 gram olmuş; yanakları iki yana doğru genleşiyor, gıdısı sarkmaya, bacaklarına bol gelen derisi dolgunlaşmaya başlıyor. bu kadar minik kütlelerde 20-30 gramlık değişiklikler bile rahatlıkla fark edilebiliyor.

hastane çıkışında annemi kısaca munt plein ve bloemenmarkt civarında dolaştırıp patat yedirdim. turistik faaliyetlerimize ilerleyen günlerde devam etmeye çalışacağız.

bu arada gündüz uykusu uyumamla ilgili konuya açıklık getireyim. sıkıntıdan çatlıyor olmama rağmen hastanede bir gün bile uyuyamadım gündüz uykusu. henüz bebek sahibi olmanın fiziksel zorluklarını yaşamaya başlamadık. yine de gecede iki kez süt sağmak için uyanmam gerekiyor. bu da belli bir tahribat yaratıyor bünyede.

hafta 36

lale güne banyosuyla başladı. umarım büyüyüp kocaman olduğunda, onun çırçıplak vidyosunu internete koyduk diye bize kızmaz.






banyodan sonra da, kızımı besledim, biberonla başlayıp, sondayla bitirdik seansımızı. yemekten sonra biraz sosyalleştim kendileriyle.




bu arada ali son derece uykuluydu, ne meme, ne de biberon kullandı kendisi. adeta bizimle inatlaşıyor gibiydi. üstelik biz onu öyle uyandırmaya çalışırken arada bir de gülüyor, o zaman çok korkuyoruz, oyuna gelmeye başladık mı diye. anladığım kadarıyla, beni görüp, tanıyıp, sevinip, gülümsemeleri için şu 100 günu bir devirmemiz gerekiyor.







günün güzel havadisi, lale de kuvözden çıktı, görüldüğü üzere, yakınlaştılar. lalenin kalbi ve soluması hale monitörlerle takip ediliyor. ama doktorumuz vücut sıcaklığını kendisinin düzenleyebilecegine karar vermiş olmalı, altında bir ısıtma ünitesi artık yok.

bugün itibari ile 36. haftadayız. lale henüz doğum kilosuna gelmediğinden, anne sütüne protein katacaklar (burda proteine yumurta-akı anlamına gelen bir sözcük öbeği kullanıyorlar). ali beyimizin çehresine yansıyan bir kilo değişimi başladı. unutmamak gerekiyor ki, doğum eylemi bugün gerçekleşseydi bile yoğun bakım ünitesine gelecektik. ikizlerin "normal bebek" sayılmalarına 2 hafta var.

hastanede olan bir güncel gelişme de, elifin odasının değiştirilmesi oldu, artık iki kişilik bir odada. hastanenin bir adet bir kişilik odayı boş tutması gerekiyormuş. elif şu anda hastane "ekstradan" kaldığı için, kendisini bir türk anneyle paylaştığı yeni odasına almışlar. ben daha görmedim, sevim annemden dinledim.

bugün evimizde de hummalı bir çalışma yaptım. çocuk odası olacak oda, son haline oldukça yaklaştı. bugüne kadar birçok yakınımızı ağırladığımız şişme yatak yerini, açınca bir kişiyi ağırlayan, toplayınca süt koltuğu olan bir ikea ürününe bıraktı.

ayrıca bir bebe yatağını monte ettim, matrasını, hatta mobilini bile ayarladım. ancak ikinci yatakta imalat hatası çıktı, bununla ilgilenmem gerekecek.

o odadaki bilgisayar, salonda eskiden kitaplığın durduğu köşeye geçti, kitaplık ise yemek masasının arkasına. yani ev ciddi olarak deri değiştiriyor, yarın biraz matkap işi var. önümüzdeki hafta evimiz bebişlerimize hazır hale gelecekler.

beschuit met musijes

lieve wendy, miljoen keer bedankt!
en az 100 beschuit'e (etimek), yağ ve muisje (anasonlu şekercikler) sürerek bana büyük bir kıyak yaptı.

"mesai"ler, tüketimde.

haftalık

ali ve ilk/tek ziyaretçimiz can amca.

lale ve ilk/tek ziyaretçimiz can amca.

alicik uyumayı seviyor.

tabi lalecik de öyle.

baba olmaya can atma sebeplerimden biri böyle bir uyku uyuyabilmekti. burda provadayım, uyumuyorum ama, hayatın en dinlendirici anlarından birini yaşıyorum.

bu da laleciğin ilk vidyosu, banyosundan hemen sonra.

tweelings

sözün bittiği an.

bebek kokusu

lale solaryum keyfinden noksan kalmazken.

pamuk prenses

sevim annem "kızlar narin olur" diyor. kızımın elleri o kadar ufak ki. dudaklarında da pamukçuk var.

lale, beslenme saati!

sonda denen tüp midesine gidiyor. en son aldığımız haberlere göre sonda midesine fazla derin salındığı için midesinde süt kalıyormuş, düzeltmişler. yarın görücez.

solaryum keyfi

ali solaryumda

baba iş başında

günün en keyifli anları

flaş flaş

güzel kızımız biraz yüzünü çizmiş. bir de baba flaş patlatmasa...

geç kavuşma

lale kuvözden çıkar çıkmaz, annesinin koynunda.

ali babasıyla

koray ilk kez aliyi biberonla besledi.

dakka bir

ali birinci dakikasında

pulitzer

sözün bittiği an

berkler

bu mutlu tabloyla başlamak istedim. sağbaştan say:
lale, elif, ali, koray